Pomijając fakt, że tytuł tej imprezy koliduje zarówno z jej formą jak i zestawem wykonawców (angielska nazwa przy zestawie polskich zespołów brzmi co najmniej dziwnie), można odnieść wrażenie, że organizatorzy podjęli średnio udaną próbę odświeżenia niezbyt udanej imprezy. Przynajmniej w Poznaniu, gdzie wybrałem się mając dość ciasnoty panującej w krakowskim Loch Ness.

Blue Note okazało się takĹźe co prawda za małe na wydarzenie, jakie je czekało wieczorem Ăłsmego listopada, ale było znośne pod względem temperatury i kolejki po piwo. Tak więc - pomijając fakt standardowego opóźnienia rozpoczęcia imprezy i średniej jakości nagłośnienia - moĹźna powiedzieć, Ĺźe warunki były przyjazne dla konsumentĂłw “Ĺźywej” wersji muzyki mrocznych gwiazd, ktĂłre miały wystąpić tego wieczoru.

I tu moja dobra opinia w zasadzie kończy swoją karierę, gdyĹź oprĂłcz głównych bohaterĂłw Ĺźaden z występujących zespołów nie zrobił na mnie oszałamiającego wraĹźenia. StrommoussHeld, ktĂłry rozpoczął występy, zgrał muzykę umiejscowioną przeze mnie gdzieś w okolicach Tiamatu, ale zagrali zbyt krĂłtko aby dobrze rozgrzać publikę, ktĂłra w pewnej części czekała jeszcze przed wejściem, oraz niezbyt przekonywująco. Dali mi jednak nadzieję, Ĺźe po usłyszeniu ich z krążka CD będę mĂłgł z czystym sumieniem napisać pozytywną recenzję. Sacriversum zagrało nieĹşle, wręcz moĹźna powiedzieć na miarę moich oczekiwań, tylko Ĺźe ich ostatnia produkcja nie wnosi nic specjalnie nowego w ich działalność i mam nadzieję, Ĺźe jednak kolejne krążki zmienią na lepsze oblicze tego niewątpliwe ciekawego i nietuzinkowego zespołu. Delight? No, tutaj było bardzo dobrze i na poziomie – honor zespołu nie poniĂłsł szwanku, szkoda tylko, Ĺźe zagrali dość krĂłtko... przynajmniej według mnie.

No i przyszła pora na wykonawcĂłw, ktĂłrych występy wspominam zawsze bardzo miło – Moonlight. Niestety muzykom nawalił sprzęt i Maja nie raz była skazana na śpiewanie niemalĹźe bez wsparcia ze strony kolegĂłw.

Dopiero pod koniec ich występu wszystko się jakoś unormowało, a publika tradycyjnie zaśpiewała wspĂłlnie z Mają “List z raju”. Zresztą fanom zespołu cała zaistniała sytuacja za bardzo nie zepsuła humoru, a emanujące dĹşwiękami teksty podszyte erotyzmem były doskonałą okazją dla znalezienia się w objęciach ukochanej/ukochanego, niekiedy poznanego kilka chwil wcześniej....

No i uff... W końcu na scenie pojawił się zespół, ktĂłry nie zawiĂłdł mnie ani razu. A kilkanaście razy miałem przyjemność usłyszeć go na Ĺźywo. Closterkeller – promujący swoje nowe dzieło – “Nero” – pojawił się z całym bagaĹźem muzycznych doznań zarĂłwno ze wspomnianej nowej płyty jak i z poprzednich. Nie zabrakło Scarlett, Agnieszki, Władzy, Ate... Było parę bisĂłw, ktĂłrych Anja prawie nigdy nie odmawia publiczności, był w końcu bardzo udany pod kaĹźdym względem koncert, na ktĂłry warto było się wybrać.

Mam nadzieję, Ĺźe rok 2004 przyniesie nieco świeĹźości na naszym rodzimym rynku muzycznym i pozwoli takim zespołom jak choćby Delight wyruszyć na koncerty bardziej samodzielnie, a nie w formie “doczepki” do popularniejszych kapel, ktĂłre przyciągają publikę. Bo z doświadczenia wiem, Ĺźe zespół grający samodzielnie potrafi rozwinąć skrzydła o wiele lepiej, niĹź kiedy robi jako część czegoś, co określone zostało mianem festiwalu, a było tylko swoistym tyglem promocyjnym, do ktĂłrego wrzucono wszelkie moĹźliwe elementy.

Efekt nie był smaczny, a rzesz nowych fanów nikomu na pewno nie przysporzył. Życzę organizatorom z okazji nadchodzących świąt nieco kreatywności na przyszłość a czytelnikom jak najwięcej pięknych muzycznych doznań, które dadzą im 110% satysfakcji.